MILJARDEN FLARDEN

MILJARDEN FLARDEN 807  De helikopter veroorzaakte net dezelfde aangename reeks daverende knalletjes als een passerende Harley Davidson. Ik gebruik met opzet het verkleinwoord: HD’s en hun berijders hebben namelijk iets ongevaarlijks, ondanks hun somtijds rococo hoofdharen (zo die er nog zijn) en Vikingachtige gezichtsbeharing. Ja: zo’n Harley laat prettig klinkende scheten. Een auditieve bijdrage van hij die niet ver van een vliegveld woonachtig is, de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe. 

MILJARDEN FLARDEN 806  Het noorden kwijt? Buiten westen? Desoriëntatie is nog erger: het verlies van het oosten. Tijd om even op het kompas te tikken. Teneinde ons niet te trumperen. We will not cease from mental fight, nor shall our sword sleep in our hand, till we have built in this green and pleasant land Jorisalem, de city van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 805 Hoofdinspecteur William Braine hurkte bij het lijk en telde de tanden. Het waren er drie. ‘Het is een riek,’ deelde hij mee, zich over zijn schouder tot inspecteur Marc Storme richtend, die op de begane grond gebleven was, want ze konden er niet met z’n drieën in. Storme had uiteindelijk zo driftig op enkele knoppen gebeukt dat de kleine lift plotseling stilhield en weer de normale bevelen gehoorzaamde. Een passage uit het moordverhaal ‘Geen speld’ van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

  MILJARDEN FLARDEN 804 Nee, bij Jezebel Malbien moesten ze niet afkomen met de Dalai Lama, verkoper van warme lucht met één ontblote arm, de zogenaamde ‘rockpriester’ Père Gilbert, promotor van zwarte leren jekkers, of met enig ander religieus addergebroed dat maar al te graag de voorpagina ’s van le beau monde ontsierde. Ze droegen allemaal een of andere vermomming om het goedgelovige volk te misleiden. Kijk: een motorpriester! O, een kickboksende non! Betreffen overigens de ergste oorlogen en conflicten op aarde niet religie? Kruistochten... Heilige Oorlogen... Inquisitie... IRA... IS... ‘Ik zal ze eens zo hard in hun kruis tasten dat ze achterstevoren halleluja krijsen, die vermaledijde bisschoppelingen en moederachtersten!’ Tot zover een fragment uit het verhaal ‘Kruistocht’ van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 803  De drie laatste gasten in café Retro te Verkavelgem hoorden en zagen het onweer naderen. ‘Het is weer te geweldig geweest,’ merkte patron Robert op, met een nijdige knik naar buiten. ‘Ik verhuis naar Thailand,’ besliste tandeloze Simon. ‘Goeie tandartsen daar!’ sneerde Veronique. ‘A voyage with a dental plan!’   ‘En ik naar de Carabijnen, of hoe heten die hoelahoepeilanden ginder ook weer,’ zei Jozef. Hij graaide zijn rookspullen bijeen en stond op. ‘Hi hi, voor die paar druppeltjes?’ sneerde Veronique. Ze kon haar r-klanken niet meer de baas. ‘Wat voor mannen zijn jullie toch?’ ‘Subiet regent het oude wijven,’ articuleerde Simon, uitdrukkelijk in haar gezicht kijkend. Een caféscène uit de roman ‘Angel’ van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 802 Van Tuttimus, Jim, Woehoe, Whoppa, WIGO… en nog een ellenlange resem idiote kinderachtige ridicule productnamen op het dijenklets- en onderbroekenlolniveau van andere populistische Vlaamse ‘producten’ als FC De Kampioenen en Foute vrienden, tot overmaat van ramp dan nog verpakt in de volstrekt holle, nietszeggende slogan ‘Word dit’, ‘Word dat’, vrijwaar ons. Wie behoedt ons bovendien voor al het identieke voorspelbare kokhalzende wauw-gelul van pollepeldramaturgen en schuimspaanvedetten op tv? Voor het panelgegil en spelletjesgegiechel met steeds dezelfde Very Irritating Persons? De angstvallig voorbereide gevatheden van televisionele ego’s en platitudes in Vlaamse films? De melige slaapwelzeggers van het journaal op Eén? Wie redt ons van algehele verkleutering en mensdomheid, kortom? Bedenkingen van een bijwijlen hardop morrende Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.    

MILJARDEN FLARDEN 801 Edelachtbare, als woordenaar vraag ik u het hoederecht over de volgende woorden. Vulkaankonijn. Bloemkoolbewolking. Bietenmeetkunde. Mariablauw. Onderwatergroen. Baasontsteking. Mierenlokdoos. Onderdeurtje. Labberdoedas. Bananenrepubliek. Kaasbollendemocratie. Schrikkelkind. Puinzooisoep. Knuppelbeer. Vuurwater. Ramptoerist. Linkerhart. Eilanderigheid. Pieterklein. Appartemensen. Weekendpipo. Wijnbegeerte. Puisjevangen. Euroneurose. Millenniumgekte. Tappelings. Individuo. Hinkstapslok. Excuustruus. Luierbruin. Frambozengeluk. Scheldklier. Literatureluurs. Belgrim. Vlameling. Fluisternis. Steenkoolfilosofie. Apegaper. Trommelmarkt. Babbelwater. Binnenpretparkje. Gooikoorts. Kruismoordraadsel. Leverzwijn. Perenflauwte. Bengelbewaarder. Dakhaas. Pafzakkertje. Zinsverduistering. Pokkenherrie. Jokkebrok. Kattenkotsmuziek. Pampernel. Hatsjie. Hatsjoem. Hatsjernobil. Glasvezelnost. Gorbatsjeverigheid. Glasnosticus. Zenuwfeiten. Galopkak. Kakelbont. Uk. Tunnelmens. Kind...

MILJARDEN FLARDEN 800  ‘We zullen dat doorverrekenen aan de klant.’ Met andere woorden: ‘We zullen u pluimen’. De woordvoerders of woordvoersters mogen opdraven om op tv die mededeling te doen. Ze moeten dat de laatste tijd zo vaak doen dat ze bijna BV geworden zijn: Beroerde Vlaming. De oplichters zelf blijven buiten beeld. Die plunderen uw rekeningen via domiciliëringen op afstand en standaardbrieven met holle frasen. Verhoogt uw loon? Uw pensioen? Uw tegemoetkoming? Uitkijken geblazen voor doorverrekenaars! Een waarschuwing vanwege de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 799  Een homerische vergelijking met (anno 2017, januari) hoge actualiteitswaarde. Zoals in tijden van grote drooglegging het alcoholisme en de alcoholverkoop hoogtij vierden, zo lokte de aanmaning van de West-Vlaamse gouverneur om niet naar de kust te trekken teneinde de storm Dieter annex springtij te bewonderen veel ramptoeristen. Stormen hebben liever vrouwennamen, aldus een bijgedachte van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 798  Frietpeace. Vette hap in magere dagen. Toeverlaat der hongerigen. Keet van vertrouwen. Alomtegenwoordige kathedraal van kroketten. Basiliek van burgers. Tempel van look en sissend vet. Sluiphok voor de innerlijke mens. Rantsoenpost der gezinnen en alleenstaanden. Luifel van damp en rook. Kleurrijke sauzenbatterij van knijpuiers. Sis en spuit voor ons op z’n Belgisch. Ook al zeggen ze french fraais tegen jullie. Een gastronomische bijdrage van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.   

MILJARDEN FLARDEN 797  Herfstkunde. Stenen waaien niet. Regen voel je niet, hierbinnen. Ginds is een herfst; de mode wil het. Mocht Versace nog in leven zijn, dan zagen bomen er anders uit. Geen commentaar. Je ziet wat je ziet. In oktober droomt de dichter van de catwalk, vrouwen zonder kleren. In Las Vegas vloeit het bloed, in Hoela Hoep tollen tornado’s vierkant in het rond. Betsy en Patsy maken het bont; Gianni sleeps with the fishes. En in de winter ga ik kleren kopen, want gedichten ogen wel mooi, maar ze hebben zo weinig om het lijf. Ze zijn zo röntgen en zo frêle. Ze zijn zo iel en zo fragiel als de pel van Naomi Campbell. Kleren, schat? Nu toch wel iets van aantrekken. Losse flodders in het schietseizoen vanwege een herfstfanaat: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 796  Hersenen en (de inhoud van) walnoten (ofte okkernoten) gelijken op elkaar: een gerimpeld, geplooid oppervlak, windingen en groeven plus twee helften. Het brein is weidser dan het universum. Een okkernoot is maar ‘een kruimel op de rok’ van dat universum. De taalliefhebber in mij hoort liever ‘okker’ dan ‘wal’. Beide verwijzen naar ‘nux Gallica’ (Latijn) – ‘noot uit Gallië’ – ‘nois gauge’ (Oudfrans) oftewel ‘vreemde noot’. ‘Okerenoot’ betekende in het Middelnederlands dan weer ‘eikel’. Sporen van ‘wal’ (‘waal’: vreemd) vind je nog terug in de streeknamen Wallonië en Wales, verwijzend naar de oude Keltische Volcae-stam. Zo heeft de wal- of okkernoot ook zijn eigen universumpje. U gedoceerd door een ijverig notenkraker: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 795  ‘Vital flux’. Ooit nam ik kennis van dat begrip aan de universiteit, in het kader van een lange lessenreeks over de roman ‘Mrs Dalloway’ van Virginia Woolf. Soms is een aprilse dag een dag waarop de notie ‘vital flux’ van toepassing zou kunnen zijn. Ik bedoel de eb-en-vloedgetijden (‘flux and reflux’) van een stad, de goede trillingen, de aangename stadsdreun, de vitale stroom, bij voorkeur onder een zon. Voortdurende verandering, zeg maar. Ik herinner me het begrip uit de mond van een professor die schabouwelijk Engels sprak. ‘I speak European English,’ placht hij soms verontschuldigend te poneren. Blijkbaar had hij besef van zijn mishandeling van de taal van Shakespeare en Dickens. Laat ik zelf nou net wat moeite hebben met de vertaling van ‘vital flux’ in het Nederlands. ‘Stadsvloei’ lijkt me geschikt, maar ongewoon en lelijk. Het is voor de goede verstaander. Maar niet alles hoeft per se vertaald te kunnen worden. Uitkijkend voor zware taalindustrie...

MILJARDEN FLARDEN 794  In-paars. Diep-paars, maar ook altijdgroen. Altijd goed ze weer te horen. Toen we nog los-vast geloofden in groeven, gevoelige snaren en lengte van haren. Een dijk van een song deed alles vergeten: de tijd waar het eigenlijk over ging en een wereld die maar niet kon bevatten dat je vier minuten hemel kon jatten zonder huis & tuin & lente & wagen & liefde & centen. 240 seconden, deuren 20 uur 30, VVK 500 BEF, ADD 450-, glas verboden, zonde. Ondanks getallen bleven we zweven. Ogen werden spiegels van de ziel, met daaronder wallen, want tijd was een kind dat niet wou gaan slapen. En na dat zingen en dat zieltogen werden het lauwerkransen, jaarringen. En nog altijd kraak ik walnoten. Met dank aan Deep Purple, de enige herkenbare kleur voor een kleurenblinde Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.