MILJARDEN FLARDEN

MILJARDEN FLARDEN 851  Als je niet weet hoe laat het is, dan is het vaak 10:33. Soms ook eens 06:57. Echt waar, kijk maar. Alle uren van alle etmalen hebben altijd gelijk. Zelfs stilgevallen klokken hebben altijd tweemaal gelijk. Dat hoeft u niet te verwonderen, want niet de tijden veranderen, maar de mensen verrimpelen: van baby tot mummie. Chronometers helpen niet. Men zwijge het voort: tijd is tijdloos. Een tiktakje door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 850  Mijn eerste Frans was La vache qui rit. Mijn eerste Engels was Baby. Mijn eerste Duits was Du allein. Mijn eerste Esperanto was La lingvo. Mijn eerste Chinees was 你好！ Mijn eerste Japans was Emiko Takamori (een eigennaam). Mijn eerste Romeins was Via. Mijn eerste algebra was toen ik me een breuk lachte. Nee, ook in andere talen en tongvallen liet ik me niet onbetuigd als Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 849  Aanhangers van de republiek Vlaanderen hadden beter de Vlaamse gaai als symbool en vlag gekozen in plaats van de leeuw, die de koning der dieren is en dus over een koninkrijk regeert waarvan zij de onderdanen zijn. Zag men overigens ooit leeuwen luieren in deze lage streken van Vlaanderen? Ossen en ezels, jawel, en oude koeien. Maar leeuwen!? (En nee: de zoo telt niet mee). In Wallonië waren ze zo verstandig voor de coq au vin te opteren om hun vlag te sieren. Een bedenking van de symboolgevoelige Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 848  En het woord is vis geworden, voorwaar, in groten getale ontvangen bij lauwwarme winden die gunstige zeilen opbolden en vinnige wateren beroerden, en het heeft onder ons gewoond, op schalen, in manden en op markten, en het werd in het zweet huns aanschijns verkocht bij de vleet, eenzelfde lot zoals zeematrasjes was beschoren, maar niet de oesters, wier lot per dozijn werd bepaald, en zie: zowel de vinnigen als de geschelpten werden na het lange vasten op het land door gehaaide graatmageren gretig verorberd, besprenkeld met talrijke scheuten olijvigheid uit smaakvolle fiolen, terwijl de frites en danseuse in de knetterende olie mede deze dis tot een hoogtij verhieven. Uit het evangelie volgens de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 847  Geef het kind dan maar een lege tiet, zei de verzorgster, en het kwam vol wind te zitten. Perfectie is saai, zei Hugo Claus, en hij schreef weer een slecht boek. Nooit van mijn leven, riep de eendagsvlieg, en ze vloog zich te pletter tegen een boom. Geen commentaar, zei Dehaene, en hij liet een wind. Ik val niet op met zo’n hoed, zei de madam op Waregem Koerse, en ze werd getroffen door een verdwaalde vogel. Eigen volk eerst, brulde de Vlaams Belang’er, en hij sloeg zijn kinderen dood. Dat kussen is er te veel aan, zei Filip, en hij veranderde in een kikker. Er is licht aan het eind van de tunnel, zei de minister, en de trein naderde met een razende rotvaart. Tot hier een milde selectie uit de befaamde collectie zeispreuken van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 846  En op een keer, een beduusde keer, midden dat woeste zwijgzame landschap, dan houdt de trein kreunend halt. Alle reizigers vriezen in een mum van tijd dood. De woede van de winter kent geen grenzen. De woede van de winter is metaforisch. Tijdloosheid zet zich op draden, hefbomen, seinen en palen af. Er schijnt een vale kaasmaan. Het voetlicht van de maan baadt in gestremd water, dat de rimpelmaan weerkaatst, de eeuwigdurende herhaling, de eeuwigdurende repetitie. Uit ‘Levende ziel’, de remake van ‘De stiftenridder en ondergetekende’, van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 845  Duimzuigen bij het aanhoren van slaapliedjes. Dat kon. Dat mocht. Dat hielp. Het gebeurde over ter wereld. Werd men echter vijf jaar, dan kon, mocht of hielp dat niet meer. Dan werden de tandjes namelijk geslepen. Ai duim! Nog eens vijf jaar later gebeurde dat nog een keer. En na nog eens tien jaar andermaal. Een brede volwassen glimlach ontblootte bijgevolg een slagorde van scherp aangepunte tanden. Een grimlach van stalagmieten en stalactieten. Het was wennen voor buitenstaanders, toeristen of bezoekers. De stamleden zelf vonden het mooi. En nuttig bij het kauwen van allerlei taais. Wat mondreclame uit het koloniale verleden van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 844  ‘Wij maken het verschil’. Aldus toeteren en bazuinen vele Vlaamse firma’s, waarbij niemand nog weet wie dit van wie heeft afgekeken. Zodat niemand nog het verschil maakt. ‘Word expert’. ‘Word dit’. ‘Word dat’. Nog zo eentje waar de dommigheid van af druipt. Alom wordt geworden. ‘Iedereen si’. ‘Iedereen la’. Idem dito. ‘Dakpannendorp leeft!’. ‘Verkavelgem bruist!’ ‘Solutions!’ ‘Innovation!’ Er wordt alom wat geleefd, gebruist, opgelost en uitgevonden. En van radiozender Klara krijgen we de betuttelende raadgeving: ‘Blijf verwonderd’. Een Phil Bosmans-doordenker van formaat. Nee, de wonderkinderen van het gild van de copywriters laten ons niet met rust. Voor een plakje taal klein en fijn moet je wis en zeker bij hen zijn. Zo hoor je het ook eens van een welingelichte bron, met name de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.   

MILJARDEN FLARDEN 843  ‘Je ziet er moe uit, Anneessens. Zou dat kunnen zijn? Of werk je weer aan je imago?’ ‘Dank u, Ramses, dank u’. ‘Steile nacht gehad? De morene slibt van je aangezicht af. Van welke berg kom je? Struikel niet over die wallen.’ ‘Ik zou zelfs zeggen: je ziet er uit als een gezwommen hond’, voegt Leverzwijn daar nog plotseling welbespraakt aan toe. Ik kijk Leverzwijn diep in de ogen, of wat daarvoor doorgaat, maar ik weiger daarover uitleg te vragen. Pallas Athena is ondertussen (ontgoocheld? verward? verliefd? vervuild?) naar huis gereden. Tot zover een plakje uit een van de vele hoofdstukken in Republiek Heule, een deel van de roman Upperdog van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 842 Het Heel, Het Al. Lieve hemel, welke bemoeial heeft in hemelsnaam de hemel uitgevonden? Die buitenspelval van goud en rijst en pap. Dat roze wolkje als eindbestemming. Die kerel met die baard en die wijsvinger. Een kosmos zonder korst. De zevende hemel als eeuwige natte droom. Een religeuze bedenking van duivel-doet-al en Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 841  We maken graag lijstjes. Hier volgt mijn opsomming van de stomste dingen ter wereld. Heilige koeien. Voor de rest weet ik niks meer. Maar koeiemorgen zeg, wat zijn het er veel. Echter niet te paaien met platte vlaaien: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 840 Zout-Cichorea is er wel mee. Het grenst aan het ongelofelijke, namelijk Moord-Cichorea. Kim Jong-Oen wil niet naar Janneke Maan of naar Mars. Hij wil naar Washington en New York, via onbemande vliegende bommen. Zijn haar is geknipt door een koude kapper. Hij kickt, net als Andy Warhol, op herhaling en veelvoud. Je hebt bijna de facetogen van een insect nodig om die parades te zijner ere te aanschouwen. Die optochten zijn Chineser dan Mao en Russischer dan Stalin. Het grappigst is echter het altoos heerlijk opgewonden Moord-Cichoreaanse nieuwslezeresje op tv, wier lichaampje ingesnoerd lijkt te zijn als een te vlug uitdijende rozenstruik, zodat het amper adem kan halen – wellicht uit blijdschap omwille van de zoveelste lancering. Het poppetje zit gewoon klaar te komen bij het sidderen van de zoveelste rette-ke-tet raket. Nochtans een mooi land hoor, zo vernam uit goede bron de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.      

MILJARDEN FLARDEN 839  Ik las deze zomer weer een miljard boeken. Onder andere enkele voor de zoveelste keer. Ook een paar Vlaamse. Ik kan het niet laten drie van die bekende (nou, de media hé) maar hier niet nader genoemde Vlaamse auteurs op te voeren, want ‘elke zin is een feest’, zoals die ons-kent-ons-media en de bevriende praat op de achterflap bazuinen. De ene topauteur schrijft dat het buiten regent, de andere topauteur laat zijn eenarmige hoofdpersonage in een cafélavabo zijn handen wassen en de derde topauteur zit met een ei-probleem. Gevit? Als god in het detail zit, mag je vitten. Tot zover enkele lezerstralen van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 838  Ze doen gewoon hun beroep. Maar ‘gezien op tv’ doet de mensen door de knieën gaan hé. Ben je heilig omdat je job zich op dat alleenzaligmakende scherm van afgrijzen afspeelt? De immer vaag glimlachende Goedele, Hanne, Martine of Annelies – zij het veldrit, zij het bomaanslag -, door sommige schrijvelaars zelfs ‘iconen’ of ‘coryfeeën’ genoemd, kijk eens aan, zeggen iets. Iets nieuws. Vlak erna zegt een stem off screen net hetzelfde. En dan orakelt ofwel een ‘woordvoerder’ (zo’n halve TV-BV) ofwel een ooggetuige in een pijnlijk opgepoetst streektaaltje er ten derden male op los. Hoeveel keer moet ik het nog zeggen? Denken ze bij de VRT dat we idioten zijn? We waren al zo gelukkig dat we van die presentatrices af waren die de halve film voorkauwden of bij voorbaat al zaten te giechelen bij wat het dijenkletsende kinderprogramma FC De Kampioenen voor de tiende maal in petto had. Blij dat u bij ons was. We zien u graag terug op een volgende flard, vanwege de Schri...