MILJARDEN FLARDEN 745
MILJARDEN FLARDEN 745
Tot een familie behoren waar ze te bedeesd zijn om dood te gaan. Elkaar dat niet willen aandoen: het verdriet, de kosten. Dus blijven doorgaan met leven, tot een stuk in de negentig, en plotseling uitflakkeren als een kaars in een onverwachte bries. Dat scheelt. Je hebt dan immers bijna geen vrienden meer van dezelfde leeftijd. Bovendien is je nageslacht ondertussen ook al zo’n onoverzichtelijke reutemeteut geworden dat het er allemaal niet meer toe doet. Komen te gaan in het zicht van die magische honderd kaarsen en dat glas cava, maar die kaap net niet ronden, is mooi, edel en menselijk, de naam ‘sterveling’ waardig. Perfectie is namelijk saai. En ‘eeuweling’ klinkt als een gerimpelde aardappelsoort. De daaropvolgende omschrijving is ‘mummie’. (Cf. de aanspreking die kroonprins Charles gebruikte ten opzichte van zijn mama). Enkele gedachten over beleeftijd door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.