MILJARDEN FLARDEN

MILJARDEN FLARDEN 870  Kijk en luister goed, Dick T. Cakeje? Nee, het interesseerde me niet echt. Ik hou meer van docu’s en doka’s. Ik vlij me neer, maar ik vlei meneer niet. Alleen dommeriken schrijven dommerikken met twee k’s. In deze zin staat drie fauten. Lijdt u aan hippopotomonstrosesquippedaliofobie? Liever een kleiner bordje lettersoep? Schrijf dan ffffff op: U at. Is er speling tussen de termen spelfout, spellingfout en spellingsfout? Spektakel en spectaculair? Is het dt-probleem niet verkeerd verwoord en gaat het om het al of niet toevoegen van een t? Bij de d? T-probleem dus? En simpelweg luisteren naar de verlengde vorm van een voltooid deelwoord? (Voltooide, ik hoor een d, dus schrijf ik er ook een). Zachtgekookt eitje van Columbus, u ongezouten toebereid door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.    

MILJARDEN FLARDEN 869  Apotheker. Ik zou poeders mengen en flesjes schudden. Maar dan moest ik elke dag in de winkel het geweeklaag van pillenslikkende besjes aanhoren. Astronaut. Ik zou mezelf naar de maan wensen. Maar de opleiding was peperduur en er was maar één plaats aan het raam in de raket. Guerrilla-chef. Ik zou als pop-up kok ergens eenmalig opduiken en iets ongewoons klaarstoven waarvan het zevende gehemelte ondersteboven zou zijn. Maar ik at liever dan dat ik kookte. Seriewoordenaar dan maar. Woorden in een zinvolle rij parkeren. Het zij zo. Mijn woord is hees geworden. U beroepshalve aangeboden door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 868  De vermaardheid van België, dit druilerige koninkrijkje dat druipt van de chocolade, heeft ook de taal niet ongemoeid gelaten. Naast de uitdrukking ‘Big in Belgium’ hoorde ik in een Amerikaans feuilleton iemand verbijsterd constateren: ‘It’s as bad as Belgian justice’. En de hertog van Edinburgh dreigde in de prachtserie The Crown met de volgende uitspraak: ‘Opgepast, of we doen zoals de Belgen in Kongo: alles afhakken’. Ook James Joyce in ‘Ulysses’ zinspeelt hierop. Just like Belgium, n’est-ce pas, Elton John? Een Belgrim die ook Vlameling is: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 867  Bericht uit de comic strip America First. Donald Dunk verkaste de ambrassade van de Verdedigde Schapen van Pil Rosbiv naar Jorisalem. Zowel in de Bezwete Gebieden als in de Lavastrook flakkerde daardoor het Vuur van de Onvrede weer op. Denk maar aan de vele brandende autobanden. Ook de Verenigde Nazi’s lieten van zich horen. Voorwaar, ik zeg u: daar zal geen steen op de andere blijven staan. Een te nemen of te laten voorspelling van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 866  Na het jaargetijde van de open ramen, wanneer de herfstzon nog een laatste remspoor trekt, wanneer de oranje pompoenvreugde, de prikkeldraadgrimlach van Halloween en de mosgroene novemberblues boompje verwisselen, wanneer het waait op aarde en alles roert en keert en draait, wanneer het dorre bladeren sneeuwt, krijgt mijn hart een okerslag. Wanneer de kruinen weer röntgen worden, is mijn ziel die kaalheid wel genegen. Wanneer Heer Herfst zijn winden laat, wens ik hem een heerlijk takkewijf. Wanneer de maan weer door de bomen schijnt, is de sint welgezind. Want boompje bloot brengt Klaasje Pepernoot. Een roetveeg uit de pan vanwege de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 865  Wind en regen. Van het briesje van de appelschudder tot het woeden van het tempeest. Brave briesjes. Boze buien. Van mij mag het stevig waaien en regenen in de boeken, terwijl daarbuiten echte regen op de pannen roffelt en de wind om de daken giert. We wonen in het goede land daarvoor: een druilerig koninkrijkje waar het nooit lang mooi of slecht weer kan zijn, want het is te klein voor een weerbericht. Noch een ukkelpop, noch een boos mannetje kan daar iets aan doen. Alleen aan zee is het altijd klassiek mooi weer, op bevel van de horecanen. Genieten dus maar van die bui en dat onweer, dat briesje in de gordijnen of die rukwind die gras tegendraads kamt! Een plakje belgitude u gratis aangeboden door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 864  Anno 06 breide ik in opdracht van de literaire bladen DW&B (B) en Parmentier (NL) een nieuw slothoofdstuk aan een van de bekendste naoorlogse romans uit de Nederlandstalige literatuur, van de zeer goede schrijver G.R. U kunt het lezen op http://vreselijkeverhalen.jouwweb.be . Alweer een van de vele parels aan de kroontjespen van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 863  In mijn kookboek voor linkshandigen (Gebraad & Gebroed, uitgeverij Kokkie-Kokkie) wordt een chef-kokkin vermoord met de diepgevroren aangepunte jukbeenderen van een paaslammetje. Een butler slachtte het beestje, waarna een andere butler de moord uitvoerde. Deze keukenthriller is prominent aanwezig in de boekhandels. Bij aankoop van een exemplaar ontvangt u een potje mayonaise. Vanaf twee exemplaren krijgt u een gesigneerde augurk van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.    

MILJARDEN FLARDEN 862  Voorwerpen hebben een kwade wil omdat ze uit zichzelf niets kunnen ondernemen. Het bekendste voorbeeld is de besmeerde boterham die onveranderlijk (… als het niet-winnen van de lotto…) op die ene kant terechtkomt wanneer hij op de grond valt. Dat is de weerwraak van het voorwerp. Maar hij valt nooit vanzelf. Hij zorgt ervoor dat het altijd de schuld van iets of iemand is. Onwillige voorwerpen zijn er bij de vleet. De boom die het fatale eindpunt van een auto-ongeval betekent. De prop die maar geen driepunter in de papiermand wil worden. De diepte van een dameshandtas. De onontwarbare schoenveter. De onwil van een deksel op een bokaal. De koppigheid van een cijferslot. Het gewicht van een reistas. Het onevenwicht van een kerstboom. De valzucht van een vaas. De scherpte van een schaar. De stugheid van verpakkingen. Dagelijks wordt de mens geconfronteerd met de kwade wil der voorwerpen. Een variant van die kwade wil betreft het verdwijnen of het zoekraken van vo...

MILJARDEN FLARDEN 861  ‘Het was zo’n hitte die de huid van je beenderstel losweekte – heet, gloeiend, brandend, net niet gepaard gaand met gesis zoals in een bakpan. Zoals je pannen beboterde of oliede teneinde het braden te bevorderen, zo werd je in deze zonnebrand na het insmeren met beschermende crème nog vlugger gaar. Sommige badgasten wachtten echter ook te lang om het smeerpulletje boven te halen. Daardoor gaarden ze nog sneller. Vooral de roze Engelsen stonden hierom bekend. Tot zover een notitie over mooi weer, dat heel erg ongezond kan zijn.’ Uit het bliksemse onweerverhaal ‘Zon en regen’ op http://vreselijkeverhalen.jouwweb.be van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 860  Uitkijken voor boeken die vele hemels in geprezen worden in het ons-kent-ons-circuit. Snotvervelend. Over het paard getild. Gehypet. Wat gedacht van een zin als: ‘Het regent buiten’?? ‘Elke zin is bij haar een feest’, schreef een bevriende boekbespreker. Kijk vooral uit bij het lofwoord ‘eigenzinnig’ of ‘hedendaags’ op de flap. Het betekent gewoonlijk ‘bladvullend’ of ‘cliché’. Ben ondertussen aan weer zo’n ‘wereldboek’ bezig, dat ‘je leven verandert’, maar de schrijfster en haar vertaalster kennen niet eens het onderscheid tussen ‘haveloos’ en ‘bouwvallig’. Ik haak maar weer af. En ga voor de derde keer voor The Great Gatsby. F. Scott Fitzgerald: dat was pas een schrijver! De Hansjes en Grietjes hangen hierbij alleen nog samen met flansjes en nietjes. Vlug: maak hem bladwijzer en dien hem een wijnstiller toe, de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 859  Hij is het koksbeu. Het is weer alom kookboek wat de kok slaat op de Boekenbeurs. OMC: Oh My Cock! Om van te kokhalzen. Kan er geen aparte Kookboekenbeurs zijn? Ergens in een industriezone? Echte schrijvers komen toch ook niet in keukens en hotelscholen en restaurants met hun uitgekookte misdaad- en andere hoog-literaire boeken waarin de butler het weer gedaan heeft met een diepgevroren schapenbout? (Of het moet alleen maar om te eten zijn). Kokverdomme, en dat er zoveel honger op deze wereld is. Kneus, Uientruit, Oud Cru, Hairy Biters, Celie Peter €oossens, Halal Pasen, Cinderella Awsome e.a. pollepeldramaturgen, pausen van room, smulpapen en schuimspaanheldinnen: maak eens een gerecht waardoor deze blauwe plek in het heelal geen honger meer lijdt? Vind eens het wijnwater weer uit? Een uitdaging geformuleerd in zijn recente boek ‘Curryculum Vitae’ door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 858  Ht zl wr llml lttrsp zn p d Bknbrs n Ntwrpn. Klnkrs n twklnkn wggmxt. Psprng vrzcht dr d Schrvr v Mljrdn Flrdn, ghl d w.

MILJARDEN FLARDEN 857  U bent succesvol afgemeld. U bent te oud geworden. We houden u buiten beeld. U bent niet meer jong en sexy. We houden wel nog van uw centen. We plaatsen u ook in de wachtkamer bij de doelgroepen in verband met licht urineverlies, rimpels, koffienamiddagen en verzekeringen bij het heengaan. Hou onze advertenties hieromtrent in de gaten. We bieden ook enkelvoudige vluchten aan, via de firma Reizen Hiernamaals. U mag zelfs aan het venster zitten. Uw apparaten kunnen nu veilig worden verwijderd. U was een fijn mens. We serveren u af. U bent oud en out. De volgende. Uit beleeftijd, een flard opgedragen aan de vele bewoners van de flanken en de top van de bevolkingspiramide: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 856  Na de donkere lichtjesperiode van X en NY, resp. die van de gewetensresten en de etensresten, is het tijd voor de vergeetput van de goede voornemens. Hij heeft de dingen goed bekeken. Hij kan de dingen goed verbergen. Hij zal de dingen niet vergeten. Maar de regen. Hij helpt de woorden voor hem werken. Hij weet hoeveel de woorden wegen. Hij zal de woorden wikken, schikken. Maar de regen. Hij weet dat dagen duren kunnen. Hij zal op al de tellen van de dagen passen. Hij kan het weer doen dagen na de nacht. Maar de regen. Hij denkt dat uren in het donker horen. Hij ziet het donker van de dagen uren duren. Hij wil dat donker doen vervagen. Maar de regen. De dingen van de dagen zijn de zijne niet geworden. En de dagen met hun tellen en hun uren evenmin. Alleen de tijd heeft hij gekend. Alle dingen zullen weer verbleken. De woorden zijn tekortgeschoten om dit alles op te schrijven en te onthouden tot na de vele regen. Alleen de tijd zal hij gekend hebben. Een mant...

MILJARDEN FLARDEN 855  Men gooide het schrikkelkind per ongeluk weg en hield de nageboorte over. Hallo, wien mag de wereld na vele donkere weken hartelijk verwelkomen? (Hebbes?) Een nieuwe schrikaanjagende wereldburger op 29 februari. Zoals de misdaden verjaart hij (m/v/x/he (ze + hij = he) om de 4 jaar. Groter wordend, dus nog schrikbarender, begeeft he zich aan de warenhuiswhisky. He moet de wereld niet begrijpen. De wereld moet he begrijpen. PS: Het was een zij. Masker af. Summiere biografie van een moeilijk februarimens door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 854  Liever een Russische piano dan een Hongaarse viool, zei ze, en hij wist waar ze het over had omdat regen op dinsdagmiddag in Rome aangenamer is dan zonneschijn op zaterdag in Vlaanderen. Hij antwoordde dan ook niet in vele boekdelen, want hij had veel liever Proust gelezen dan die dronken postbode Bukovski. Zo ook leest hij veel liever niets dan veel – dat laatste contamineert de goede gedachten, zoals daar zijn: stadsmussen kan je minder zeldzaam doen worden, koekjes van eigen deeg smaken hardleers, letterkunde moet geen kloten hebben maar verstand, een dichter benader je het best van zijn zijkant, want frontaal geeft hij nooit thuis, en wat is dat godverongelukt toch heden ten dage met die overkill aan misdaadauteurs? Is het woeden van de wereld dan niet voldoende? Een eerder ingewikkelde gedachteconstructie van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 853  Zo, dat was het. Ik ben er geweest. Een feest was het niet echt, net zo min als deze regels rijmen. Mijn reet vreet aarde. Ik word hol bewoond en bemind door de minsten onder ons, enkele vadems onder de grond. Diep diep hoera ! Wat een tocht. Een Oscar voor de beste bijrol in de loop van een geweer. Wat kan het iemand schelen? Ik grijnsgroet u, bezoeker, herdenker. Grafschrift voor een onbekende soldaat door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 852  De nacht dat de dichter doodging, droomde ik van kleine donkergele Schotse bergkoeien en veel regen. Ook had ik iets met everzwijnen in Ardense bossen, fluitwind bij een omheining en modder die mijn tred alsmaar vertraagde. Werd ik achtervolgd? Ik weet het niet. Snelde ik ergens heen? Ik blijf het antwoord schuldig. Zoals gewoonlijk herinner ik me weinig. Want een droom is maar een droom, en anders wees geen enkel voorteken er op dat de dichter die nacht echt wel dood zou gaan. Uit het nachtboek van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 851  Als je niet weet hoe laat het is, dan is het vaak 10:33. Soms ook eens 06:57. Echt waar, kijk maar. Alle uren van alle etmalen hebben altijd gelijk. Zelfs stilgevallen klokken hebben altijd tweemaal gelijk. Dat hoeft u niet te verwonderen, want niet de tijden veranderen, maar de mensen verrimpelen: van baby tot mummie. Chronometers helpen niet. Men zwijge het voort: tijd is tijdloos. Een tiktakje door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 850  Mijn eerste Frans was La vache qui rit. Mijn eerste Engels was Baby. Mijn eerste Duits was Du allein. Mijn eerste Esperanto was La lingvo. Mijn eerste Chinees was 你好！ Mijn eerste Japans was Emiko Takamori (een eigennaam). Mijn eerste Romeins was Via. Mijn eerste algebra was toen ik me een breuk lachte. Nee, ook in andere talen en tongvallen liet ik me niet onbetuigd als Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 849  Aanhangers van de republiek Vlaanderen hadden beter de Vlaamse gaai als symbool en vlag gekozen in plaats van de leeuw, die de koning der dieren is en dus over een koninkrijk regeert waarvan zij de onderdanen zijn. Zag men overigens ooit leeuwen luieren in deze lage streken van Vlaanderen? Ossen en ezels, jawel, en oude koeien. Maar leeuwen!? (En nee: de zoo telt niet mee). In Wallonië waren ze zo verstandig voor de coq au vin te opteren om hun vlag te sieren. Een bedenking van de symboolgevoelige Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 848  En het woord is vis geworden, voorwaar, in groten getale ontvangen bij lauwwarme winden die gunstige zeilen opbolden en vinnige wateren beroerden, en het heeft onder ons gewoond, op schalen, in manden en op markten, en het werd in het zweet huns aanschijns verkocht bij de vleet, eenzelfde lot zoals zeematrasjes was beschoren, maar niet de oesters, wier lot per dozijn werd bepaald, en zie: zowel de vinnigen als de geschelpten werden na het lange vasten op het land door gehaaide graatmageren gretig verorberd, besprenkeld met talrijke scheuten olijvigheid uit smaakvolle fiolen, terwijl de frites en danseuse in de knetterende olie mede deze dis tot een hoogtij verhieven. Uit het evangelie volgens de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 847  Geef het kind dan maar een lege tiet, zei de verzorgster, en het kwam vol wind te zitten. Perfectie is saai, zei Hugo Claus, en hij schreef weer een slecht boek. Nooit van mijn leven, riep de eendagsvlieg, en ze vloog zich te pletter tegen een boom. Geen commentaar, zei Dehaene, en hij liet een wind. Ik val niet op met zo’n hoed, zei de madam op Waregem Koerse, en ze werd getroffen door een verdwaalde vogel. Eigen volk eerst, brulde de Vlaams Belang’er, en hij sloeg zijn kinderen dood. Dat kussen is er te veel aan, zei Filip, en hij veranderde in een kikker. Er is licht aan het eind van de tunnel, zei de minister, en de trein naderde met een razende rotvaart. Tot hier een milde selectie uit de befaamde collectie zeispreuken van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 846  En op een keer, een beduusde keer, midden dat woeste zwijgzame landschap, dan houdt de trein kreunend halt. Alle reizigers vriezen in een mum van tijd dood. De woede van de winter kent geen grenzen. De woede van de winter is metaforisch. Tijdloosheid zet zich op draden, hefbomen, seinen en palen af. Er schijnt een vale kaasmaan. Het voetlicht van de maan baadt in gestremd water, dat de rimpelmaan weerkaatst, de eeuwigdurende herhaling, de eeuwigdurende repetitie. Uit ‘Levende ziel’, de remake van ‘De stiftenridder en ondergetekende’, van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 845  Duimzuigen bij het aanhoren van slaapliedjes. Dat kon. Dat mocht. Dat hielp. Het gebeurde over ter wereld. Werd men echter vijf jaar, dan kon, mocht of hielp dat niet meer. Dan werden de tandjes namelijk geslepen. Ai duim! Nog eens vijf jaar later gebeurde dat nog een keer. En na nog eens tien jaar andermaal. Een brede volwassen glimlach ontblootte bijgevolg een slagorde van scherp aangepunte tanden. Een grimlach van stalagmieten en stalactieten. Het was wennen voor buitenstaanders, toeristen of bezoekers. De stamleden zelf vonden het mooi. En nuttig bij het kauwen van allerlei taais. Wat mondreclame uit het koloniale verleden van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 844  ‘Wij maken het verschil’. Aldus toeteren en bazuinen vele Vlaamse firma’s, waarbij niemand nog weet wie dit van wie heeft afgekeken. Zodat niemand nog het verschil maakt. ‘Word expert’. ‘Word dit’. ‘Word dat’. Nog zo eentje waar de dommigheid van af druipt. Alom wordt geworden. ‘Iedereen si’. ‘Iedereen la’. Idem dito. ‘Dakpannendorp leeft!’. ‘Verkavelgem bruist!’ ‘Solutions!’ ‘Innovation!’ Er wordt alom wat geleefd, gebruist, opgelost en uitgevonden. En van radiozender Klara krijgen we de betuttelende raadgeving: ‘Blijf verwonderd’. Een Phil Bosmans-doordenker van formaat. Nee, de wonderkinderen van het gild van de copywriters laten ons niet met rust. Voor een plakje taal klein en fijn moet je wis en zeker bij hen zijn. Zo hoor je het ook eens van een welingelichte bron, met name de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.   

MILJARDEN FLARDEN 843  ‘Je ziet er moe uit, Anneessens. Zou dat kunnen zijn? Of werk je weer aan je imago?’ ‘Dank u, Ramses, dank u’. ‘Steile nacht gehad? De morene slibt van je aangezicht af. Van welke berg kom je? Struikel niet over die wallen.’ ‘Ik zou zelfs zeggen: je ziet er uit als een gezwommen hond’, voegt Leverzwijn daar nog plotseling welbespraakt aan toe. Ik kijk Leverzwijn diep in de ogen, of wat daarvoor doorgaat, maar ik weiger daarover uitleg te vragen. Pallas Athena is ondertussen (ontgoocheld? verward? verliefd? vervuild?) naar huis gereden. Tot zover een plakje uit een van de vele hoofdstukken in Republiek Heule, een deel van de roman Upperdog van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 842 Het Heel, Het Al. Lieve hemel, welke bemoeial heeft in hemelsnaam de hemel uitgevonden? Die buitenspelval van goud en rijst en pap. Dat roze wolkje als eindbestemming. Die kerel met die baard en die wijsvinger. Een kosmos zonder korst. De zevende hemel als eeuwige natte droom. Een religeuze bedenking van duivel-doet-al en Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.