MILJARDEN FLARDEN 772

MILJARDEN FLARDEN 772 

Lutetia (Civitas Parisiorum). De koele vriendelijkheid van de ober, kan ik mee om. De duif die dwars door mijn hart scheert, kan ik mee om. Een langzame dood door gebrek aan slaap, kan ik mee om. Een immobiel bestaan bumper na bumper, kan ik mee om. Een overdosis aan ingehouden theatraliteit, kan ik mee om. Gewurm en gezweet onder de grond, kan ik mee om. Het zoveelste gebedel om aandacht en brood, kan ik mee om. Toeters en bellen in flarden van mist, kan ik mee om. Ontbreken van stilte terwijl niemand iets zegt, kan ik mee om. Haastparels hoesthoeken hangstaarders, kan ik mee om. Geheel te onthouden dampen en wasems, kan ik mee om. Duivelse spuwers en heilige hoeren, kan ik mee om. Huiverkerken zweetspektakels gevangenisromans, kan ik mee om. Smeekbedes om diepte in gulden snedes, kan ik mee om. Portes de çi et marchés au ça, kan ik mee om. Pruisen en Zwitsers en Kelten en Goten, kan ik mee om. Het dreunen van drilboren op zondagen, kan ik mee om. De duikvlucht van grasgroene flessen, kan ik mee om. Als het maar Parijs is. Een litanie door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

Populaire posts van deze blog

MILJARDEN FLARDEN 535

MILJARDEN FLARDEN 535  Kinderen zijn engelen zonder vakbond. Alles is nog ietwat op zakformaat. Gelukkig, want er zitten ook etterbakjes tussen. Als je ze eenmaal koopt, heb je ze voor lange jaren. Hoe langer je eigen verleden wordt, hoe meer het ogenblik nadert waarop ze je verlaten. Ze kwamen even langs. Ze waren even van jou. Dan worden ze groter, groot, en weldra ex-kind. Dan ben je ze kwijt, want als ze naast je staan, merk je dat ze groter geworden zijn dan jij. En jijzelf staat al veel verder in datzelfde leven. Zijn het de tijden die veranderen of de mensen die verouderen? vraag ik me nog maar eens af, ex-kind en Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.
Meer lezen

MILJARDEN FLARDEN 597

MILJARDEN FLARDEN 597 Aflevering 597. Devina proportia. Halfrond getal. Gulden snede. Rhodium jubileum. En lekker puh! Ik gun geen uitgever de vruchten van mijn boeken. Mijn toneelstukken, gedichten, verhalen, romans, jeugdboeken, columns en essays zijn van mij. Ik en ik alleen ben hun boekhouder. Ik draag er het verlies of de winst van. Ik ben er de baas over en kan ze aanpassen, doen verdwijnen of verschijnen. Ze prijken alle op mijn blogs, schermbeveiligd tegen stof, tijd, schimmel, zon, regen, wind, warmte, koude, vochtigheid, papiermoeheid, morskoffie, theeterreur, yoghurtblubber, ketchupaanslagen, mayonaisesmurrie, diefstal, brand, verhuiswoede, scheurdrift, verlies. Papier was te gewillig en ik hou niet van geel; ik bedrijf nu mijn taal digitaal. Mijn teksten zijn voor iedereen beschikbaar. Wat kan mij een papieren oplage voor een nichepubliek in de Lage Landen schelen als ik eender waar een veelvoud aan schermlezers kan hebben? Indie, don’t you think?  Een gul gebaar van de...
Meer lezen

MILJARDEN FLARDEN 665

MILJARDEN FLARDEN 665  De krant De Zondag (bij de wakkere bakker) publiceerde een schitterend opiniestuk van professor Marc de Vos (UGent en directeur van de denktank Itinera) over de energiechaos. Zijn slotzin kegelde de Belgische ‘overheid’ omver met een strike : ‘In plaats van beleid hebben we belangenvermenging tussen politiek en energiespelers. Overheden liggen aan de baxter van energiewinsten en worden zo afhankelijk van het systeem dat ze zouden moeten hervormen. Een maffieuze bananenrepubliek kan het niet beter bedenken.’ Nou, anno 2016 ook even over nadenken zeker? Een citaat uit het boek Het Jaar Elf van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.
Meer lezen