Ingeklokt voor een alsnog visloze bimbambeierendag
en een rondje Vlaanderen wens ik u een zoete zondag. Getekend: de Schrijver van
Miljarden Flarden, geheel de uwe.
MILJARDEN FLARDEN 777 U bent een seriewoordenaar als u de volgende clichés nog altijd zonder schroom of betrapte blos op uw wangen gebruikt: een rollercoaster van gevoelens (oververmoeid beeld, miljoenen keren op achterflappen van boeken en in filmrecensies te lezen), een spiraal van geweld (idem dito), gooi het in de groep, we nemen het mee, er hangt een prijskaartje aan, wij maken het verschil (miljarden firma’s), auto/kerel knalt tegen boom (‘knallen’ scoort bij de lokale gazettenschrijvers bijzonder hoog, in combinatie met ‘kerel’), ik heb zoiets van (vreselijke woordkeutel uit de mond van anusjes-van-alles op tv), thinking out of the box (huizenhoge gemeenplaats van Zij Die Het Niet Meer Weten). Het zijn clichés als een kabouter op een paddenstoel of duivenpoep op een kerkdak. Woorddiarree. Zinsverduistering. Overigens moet er in opvallend veel tv-feuilletons geld bijeengeschraapt worden om het dak van de kerk te herstellen. Het is van dezelfde orde als het stomp voorwerp. Ne...
MILJARDEN FLARDEN 578 Moedertje Rusland en Vadertje Staat brachten een Joodse bastaard voort. Schijndood onder ijsschotsen in Odessa. Toen al een meester in orkestratie. Opduiken in Brazilië: wraaklustig, ambitieus, polyglot, kameleontisch. Aangesproken door de Engelse Geheime Dienst. Daarna dubbelspion voor Rusland, Engeland, Duitsland, Frankrijk en nog wat buitenlanden. Ook drie echtgenotes en negentig vrouwen van het andere geslacht. Meesterspion die bijna de poorten van het Kremlin open kreeg. S.R.: hij was een Rus in het diepst van zijn gedachten. Sidney Reilly gaf hoogstpersoonlijk de geschiedenis een zwik en werd net daarom uit de geschiedenisboeken weggeschreven. Afgeknald ter hoogte van Finland? Ondergedoken in China? Ach, die goeie ouwe beginjaren van de twintigste eeuw, mijmerde de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.
MILJARDEN FLARDEN 602 Ook zo hopeloos verdoofd door de monotone toon door de loze en nooit boze Kris Peeters verwoord? En o, je hoort het goed: ze zetten hem nu op de bank. Je zou verdorie bijna weer gaan verlangen naar de worstenzinnenfabrikant J-L Dehaene, met zijn 'geen commentaar' als hij geen zin in rood vlees had, of het nietszeggende geneuzel van een kwetterende Y. Leterme, of de geprepareerde oneliners en woordspelingen van de krakende stem van de vierkante rondetafelridder L. Tobback. Een politiek-fonetisch-grammaticaal-stilistische oprisping door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.