MILJARDEN FLARDEN

MILJARDEN FLARDEN 689  ‘Uw smaakgevoel’. ‘Onze aardappeltjes’. ‘Uw worteltjes’. ‘Onze groentjes’. ‘Het product waarmee je werkt, is belangrijk’. ‘Wat hebben we nodig voor dragonmayonaisesaus? Dragon en mayonaise’. Taal op z’n kookpunt: een potje van paus-van-roombombast, pollepeldramatiek, schuimspaangeleuter en michelinkrompraat op een kookzender, in bimbambeierentijd des ontbijtochtends vroeg door de matineuze strot geramd van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 688  ‘Een hondenleven’: Peter, eens student, thans bibliothecaris, bij voorkeur souterrains bewonend. Piet, zijn verre tweelingbroer, astronaut, de maan in zicht. Tussen twee hevige hagelbuien in volgen we tevens leven en welzijn van de gepensioneerde taxichauffeur Oscar R., de huisvrouw Bea V., een konijn, de kat Karos, het ondier Mick, Kaatje Behaatje en vele andere gedrochten en wichten. Piet bereikt de maan. De bieb van Peter wordt met de grond gelijk gemaakt. Enkele persstemmen over de roman ‘Een hondenleven’: ‘21ste-eeuwse slapstick van de bovenste plank’ (Rowena Santangelo in Kroniek van Rijsel), ‘Je kunt niet jarig zijn op 31 juni’ (Georges Vanhenegouwen in Netebode), ‘Jammer van die nachtmerries’ (Erik Rasmussen in Den Haag Vandaag), ‘We hebben te doen met de vele dieren in het verhaal’ (Akkemay Vaandrig in Lezerstraal), ‘Neen, de roman is nog niet afgeschaft’ (Mondelinge goede bron), ‘… smeekt om een vervolg… ‘ (Joren d’Hainaut in Oostendes Dagklapper), ...

MILJARDEN FLARDEN 687  Mijn Scandineefje Kaj uit Jyväskylä is een kraan in het ontkoppen van vissen. Hij was op school ook altijd de eerste in viskunde. Op restjesdag na de eindejaarsfeesten (hij komt elk jaar hier bij ons de donkere dagen doorbrengen; van hem leerde ik mijn eerste Fins woord, nl. ‘spaghetti’) vertrok hij weer. Bij elk ansjovisje dat ik nu uit een blikje pluk, denk ik even aan norse Noren, droevige Denen, zwijgende Zweden, binnenvettende Balten, loerende Lappen en filerende Finnen. Net Proust, maar dan zonder koekjes. Wederom is dus een jaar verstreken. U en uw bubbelgangers zij prettige XNY-dagen gewenst en een jaar zonder boter op uw haar. De kop is er straks af. Oef. Van linkerharte: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.   

MILJARDEN FLARDEN 686  Hij is in de ban van taal. Hij is (een) taaliban. Hij las De Gebroeders Kalasjnikov. Het Vergiet van België van Hugo Claes. Het betreft een ontspoorde Vlameling/Belgrim uit de zware taalindustrie van net op de taalgrens uit de kleurrijke familie van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 685  ‘Heb je het ooit moeilijk gehad met alcohol?’ ‘Ja, met de Grote Drooglegging’. Citaat uit een interview van de Gazette van Detroit met G. Denowh uit Arizona, een Amerikaanse nazaat van geëmigreerde voorouders van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 684  Een stormachtige Beaufort-bloemlezing. Van Appelschudder tot Zandstorm (Boze buien en brave briesjes in 1000 boeken) is een collectie summiere prozafragmenten waarin het waait en/of regent, in de loop van vele jaren uit duizend binnen- en buitenlandse boeken bijeen geharkt – met de hulp van de wind – door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 683  Een nieuwslezer(es) zegt het, een tweede commentator herhaalt het off screen, terwijl men naar een reporter ter plaatse en/of een geïnterviewde overschakelt die het ten derden male herkauwen. We zitten niet alleen met een irritante overdosis aan tenenkrommende dummieshumor van het uitgemolken FC De Kampioenen of met de dijenkletsende idiotie van Foute Vrienden, maar de simpele verkleutering slaat ook al geruime tijd toe in de journaals. Nog even en de ‘Ik heb zoiets van…’-televisioten hebben het voor het zeggen en worden tot norm verheven, terwijl de overgebleven acht Vlaamse nadenkers dan maar undercover gaan en zich het beroep van mediawatcher aanmeten, zodat ze toch ook nog op het scherm van afgrijzen geraken, tot grote ergernis van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.     

MILJARDEN FLARDEN 682  Buiten het kader van een groepsfoto kijken. Tussen de regels van een gedicht lezen. De reservebank niet vergeten. Verkavelgem en Ellendelede weten liggen. De man-an-de-lat had ook beter naar de ‘slechte’ moordenaar geluisterd. Enkele actuele gedachten geopperd door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 681  Een voorjaarsklassieker. ‘Ten val gekomen, tot zevenmaal toe’, orakelde de sportreporter dramatisch op zijn blog over een jonge wielerbelofte, maar die ene prille belofte had naar adem snakkend in een diepgravend interview gewoon gezegd: ‘Zeven keer gevallen dit jaar.’ Schrijvers die geen echte schrijvers zijn, maar opschrijvers die zinsverduistering veroorzaken, zouden toch eens die oudtestamentische rococo en dat bombastische mottenballenjargon moeten dimmen. Een wijsheidstandje bij van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 680  ‘Voorwaar: de mens is een loteling. Van alle niet-geborenen is hij ooit de uitverkorene geweest om als loteling te leven. De borstentorser als niet-man; de teelballentorser als niet-vrouw; daartussenin de varianten. Hij (m/v/v) is de gelukzak bij uitstek. Zoals hij zijn er zoveel. Hij is ook een appartemens. Zijn geboorteschreeuw is er een van angst, verbazing en geluk. Zijn getalletje wordt getrokken en daar is reeds zijn eerste lotgevalletje. Zijn avonturen kunnen een aanvang nemen, in het gezelschap van zijn lotgenoten. De stomme gelukzak. Het onbenulletje. Als hij/zij/variant wat geluk heeft: het individuo.’ Excerpt van een essay, geschreven door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe. 

MILJARDEN FLARDEN 679  Godsklere, dat pixels op Fb zoveel meer houvans/vinleuks opleveren dan de jota’s van een tekst. Tja, is ook een smoelenboek, en geen evangelie. Mensen willen prentjes. Mijmert aldus de lookalike van zes andere mensen ter wereld, de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 678  Uitkerke. What’s in a name. Wuivende halmen en rietpluimen. Een godspot. Met zicht op Zeebrugge, een kraan van een haven! Ook platte polder met hoeves om kalveren te aaien en aan wellness te doen. Uitkerke: een hotspot in het hinterland van B’berge, een hutspot van vroeger en nu. Ik heb er god gezien. Zo u wil: God. Maar lees ook de kleine lettertjes. Een Vlaams toerist, met name de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 677  Weg met ‘deze’. Er heerst te veel dezerigheid. ‘Deze’ is een lelijk woord. Het klinkt bekakt. Vaak kan of moet het ‘die’ zijn. Of nog iets anders (deze namiddag – vanmiddag). Met alle Canadezen, maar niet met den dezen, bij dezen: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 676  ‘Meewarigheid ten opzichte van mijn loopjongen sergeant Lewis (‘Get in the car, Lewis’), het tergend nadrukkelijk formuleren van vragen, platzak een ‘ free house’ binnentrekken en anderen het gelag laten betalen, onverhoeds opstaan en verdwijnen in het aanschijn van een vol glas ‘ lager’, zonder kloppen in de keuken van ‘ housecooking Sally’ verschijnen en met een afkeurende blik in mijn ogen vragen waar haar ‘ meatpie Johny’ de nacht van vrijdag op zondag was... Ik ben een van die klootzakken die in burger op deze blauwe planeet rond sjokt. Maar ik woon gelijkvloers. Springen heeft geen zin. Uit het raam staren evenmin: misschien zie ik een oud dametje op een bank, ijverig met breinaalden in de weer, morsetekens uitwisselend met de vijand. Maar ik heb passie en onderneem actie! Een geblokkeerde loper is machtelozer dan een vrijstaande pion. That’s as hard as Chinese arithmetics. Ik lees de sterren niet, maar luister naar slagers en bakkers.’ Tot zover ee...

MILJARDEN FLARDEN 675  Het is een bekende verzuchting: ‘De hel en de hemel liggen vlak bij elkaar’. Dat is ook de openingszin van ‘Herman, detective op puntschoenen’, een jeugdroman van me. Ik lees bijna krek dezelfde zin in de slotpassage van ‘Vergeten dagen’, een boek van Eveline Vanhaverbeke: ‘Want hemel en hel lagen helemaal niet ver uit elkaar’. Ik heb de hel eerst vermeld, zij de hemel. Eén zaak is zeker: geluk en tegenslag zijn naaste buren. Laat de rijfelbeker maar eens ratelen en de dobbelstenen stuiteren. Voorwaar ik zeg u: u zult juichen en vloeken. Een gedachte die zich voordoet terwijl eentonige kerkklokken dicteren dat het tijd is om de zonden te belijden en een ver nonnenklokje klept in de omgeving van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 674  Een vrouwtje uit het Andesgebergte verschijnt als een djinn tussen een massa  winkelwaar met grote diversiteit en gaat postvatten achter een schuinhellend regiment dozen met snoep – voorheen een toonbank. Het decor achter haar bestaat uit een muur waarvan de bakstenen pakjes sigaretten zijn. Leve de nachtwinkel, prijst hij zichzelf gelukkig, de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 673  ‘Op zijn zevenentwintigste verjaardag kreeg Brandon van zijn ma bij het ontbijt een glazen ring cadeau.’  Dit is de openingszin van het verhaal ‘Tweering’, thema moederbinding en moedermelk. Via Fb - Infoknop – Details – Vreselijke Verhalen terug te vinden; een van de blogs van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 672  Tussen de benen van de Kolossus van Rhodos woedde eind september 2015 een hevig onweer. Piskleurige bliksemserpentines wapperden door het loodgrijze zwerk, begeleid door donker paukengedonder waarvan de partituur uit vlammende scheten bestond die losgeslagen tentakels van bougainvillea de lucht in zwiepten.  Een waar festijn voor de slechtweerliefhebber in hem, de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.   

MILJARDEN FLARDEN 671  Natuurlijk zijn er veel minder studenten die kiezen voor een lerarenopleiding! Leraren worden nooit eens met rust gelaten. Elke minister van Onderwijs wil haar/zijn stempel drukken en sporen nalaten. Eender welke meninghebber heeft ooit op school gezeten en misschien een labberdoedas om zijn oren geïncasseerd. Stuurlui aan wal hebben geen sympathie voor het beroep, vaak uit (onterechte) afgunst op het werkrooster. En dan was er nog het M-decreet. Meester Brekebeen en juffrouw Zonnebloem zullen het geweten hebben. Niet van de wijs en vanboven goed wijs, hij die in schoonschrift tekent: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 670  ‘Gij moogt bij de deur zitten, want gij gelooft toch niet in sinterklaas hé’, sprak in de dagen van olim, toen de kippetjes nog keurslijven droegen, meester Gilbert van het eerste leerjaar in zijn schoonste Nederlands tot de toekomstige Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 669  ‘Tarzan Vandezande, tuinboekenauteur, had net een theezakjesbruine hommel in een vingerhoed begraven toen Lazarus Thienpondt, kweker van zoute zeeaardappelen, eraan kwam via het achterpoortje. Even ruiste als een waarschuwing een windvlaag door de boomkruinen.’ Een bevreemdende opener van Spa, een moordverhaal van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 668  ‘Boksbeugel noch kogel hadden de auteur het tijdelijke met het eeuwige doen wisselen. Nee: hij was ten huize van zichzelf met een ingenieus lussensysteem van sporttape (merk Artihand ) blijkbaar eerst overrompeld, daarna ingetapet en vervolgens gewurgd. Zijn Cross- vulpen stak tussen zijn dodelijke halsband en had als wurgdommekracht gefungeerd. Donkerblauwe inkt kleurde de achterkant van de halsband. Het was net alsof een spin haar slachtoffer had ingewikkeld en daarna geïnjecteerd met verlammend gif. Het leek ook een beetje op een boek met een wikkel rond… ‘ Een citaat uit het beangstigende verhaal Kid Katanga van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 667  Was het jaar elf een scharnierjaar in de 21ste eeuw? Hoorden we het tandenknarsen van een nog jonge eeuw of zwaaiden de poorten naar verandering gezwind en geolied open? Gemengde gevoelens overheersten: misschien vielen er lessen te trekken uit de Arabische Lente die een bloedhete zomer werd, de Japanse natuurramp die ook het menselijk falen evoceerde, de binnenlandse euforie (bij velen) van veranderend stemgedrag die in regeringloosheid verzandde, de yeswecanslogan die afgezwakt moest worden om de Verenigde Staten voor faillissement te behoeden. Het getal 11 is van oudsher ‘gekleurd’. Het wordt, zeker na 11 september 2001, ook als een bijzonder wrang getal gezien. Het is het eerste meestergetal binnen de Kabbala. Elf is in het dagelijkse spraakgebruik het gekkengetal. Elf overschrijdt het geheel van de tien geboden. Binnen de dertiendaagse scheppingscyclus van de Maya’s staat het getal elf voor tijdelijke dissonantie en chaos. Je zou daarbij kunnen denken aa...

MILJARDEN FLARDEN 666  Citaat uit een letterkundige blog: ‘Voor de schrijfwedstrijd ‘Het zit tussen de oren’ anno 2013 (Gerard Vermeersch Prijs, Ieper) kreeg de jury 90 monologen te lezen: schrijver-dichter Willy Spillebeen, rescencent Jooris Van Hulle, woordkunstenaar Frank De Gruyter. De jury plaatste het algemene peil van de wedstrijd vrij hoog. Er waren opvallend weinig taalfouten en in de 90 teksten ontdekten ze maar één dt-fout!’ Nou, vindt u de taalbokken in deze juichende berichtgeving? Of ‘plaatst’ u het peil laag? Er zal alleszins iets aan dat recenseren gedaan moeten worden, naar de bescheiden mening van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 665  De krant De Zondag (bij de wakkere bakker) publiceerde een schitterend opiniestuk van professor Marc de Vos (UGent en directeur van de denktank Itinera) over de energiechaos. Zijn slotzin kegelde de Belgische ‘overheid’ omver met een strike : ‘In plaats van beleid hebben we belangenvermenging tussen politiek en energiespelers. Overheden liggen aan de baxter van energiewinsten en worden zo afhankelijk van het systeem dat ze zouden moeten hervormen. Een maffieuze bananenrepubliek kan het niet beter bedenken.’ Nou, anno 2016 ook even over nadenken zeker? Een citaat uit het boek Het Jaar Elf van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 664  Niezen met een smoeltje om. Geen bijsnuiter die helpt. Het snot wil zelfs niet stollen na toediening van het FiascoZeneca vaccin. Rest nog het heilig oliesel op 11 juli, alzo gepredikt door politici. Voorwaar: de koorts voor het hooi (en berk, en gras, en bloem, en wandtapijt) zet een lelijke neus naar een rare snuiter als de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 663  Het kookboek ‘De paus van room’ scoorde prima bij de room-fanatieken. ‘Hoe flap ik zelf een appel?’ van een concurrent-kokhals deed het dan weer bijzonder goed bij keukenrobots. Het driedelige ‘Merckxaamheden in de sportvoeding: een lange weg naar de meet’ kreeg uiteraard vooral aandacht in dieet- en koersmiddens. De keukenkalender ‘Elke dag een burger’ en de handleiding ‘Hoe bak ik lucht?’ waren naar verluidt bestsellers in de Wetstraat. Het is nu uitkijken naar ‘Viskunde voor het volk’ en ‘Algebraad voor leeseters’. Een culinaire stand van zaken in de wereld van lettersoep en afstandskoken, u geserveerd door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 662  Witte zwanen bevestigen niet dat zwarte zwanen niet bestaan. We worden beetgenomen door het onverwachte. Het enige voorspelbare is het onvoorspelbare. Geadopteerde gedachten uit boeken van ex-beurshandelaar en professor in de onzekerheidskunde Nassim Taleb door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 661  Zoals een fluitje van een cent zich omwille van klank en kleinheid verhoudt tot een kluitje in het riet, zo zouden ook de Vlameling en de Belgrim kunnen figureren in een homerische vergelijking. Een vrij cryptische gedachte van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 660  ‘Kinderen hebben alleen heimwee naar een onbestemd vroeger, dat ook ergens anders is, vooral geweest is, en dus niet meer te bezoeken. Bijvoorbeeld het lawaai van het grote vliegtuig, de kleur van de foto van de moto met de man erop die misschien hun vader was, de geur van toenmalige regen op beton. Volwassenen, wier herinneringen gekleurd worden door de filters van de tijd en het geheugen, delven hulpstukken op als grondstof voor ‘the windmills of their mind’. Soms knarst het onder de molensteen.’ Een citaat uit een novelle over geheime diensten in Zuid-Afrika, Italië, Tibet, Nepal en bovenal België door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 659  Wat is dat toch met botsende vrachtwagens op maandagen en brandende rusthuizen op dinsdagen en stijgende prijzen voor brandstof en gas en elektriciteit en water op woensdagen en donderdagen en vrijdagen en zaterdagen en zondagen? Deze retorische vraag spookt al geruime tijd door het hoofd van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 658  De jaarlijkse foor leek telkenmale in honderdvoud klootjesvolk te genereren. Ze kwamen van onder de grond gekropen, de blozende wafelwijven in uitdijende leggings als tweede dikhuiden, de bolle bierventen in te smalle jeans of camouflagebroeken gewurmd, een papegaai of een namaakembleem van een motorclub op de rug gestikt, geflankeerd door het weldoorvoede nageslacht tot de tanden gewapend met snickers en marsbevelen. Een sfeerbeeld geschetst door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 657 In geen velden of wegen was een gitaarspelende non, een moppentappende aalmoezenier of een zwetende hoofdbandjogger te bespeuren. Een geslaagde dag voor de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 656  De nationalinksen (onder leiding van Inside Joke) beschuldigden de rechtsachterlijken (onder leiding van Multiple Joyce) van Vlaamse vaagheden, terwijl de rechtsachterlijken (bij monde van ondervoorzitster Gestage Aag) de nationalinksen (en met name vooral Marjetje Sovjetje) beschuldigden van volksopruiende bombast. Dat verbale spierballengerol veroorzaakte echter geen kiespijn bij de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 655  Het regent op dinsdag in Rome. Een paling lacht blauw in het groen. In Londen vergast zich een dode. Ik zou eens iets roods willen doen. Vergrijzing in ’t zicht van de haven. Het anker zo oud als een kanker. En blauw als de plek in mijn leven draait vierkant de wereld in ’t rond. Een liedjestekst met eurosonggehalte door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 654  Het wuivende groen in mei en in de ramen de weerspiegeling van het wuivende groen in mei: waving mayday. De maan die ’s nachts het water in de vicieuze vijver verlicht waar ook de maan in dobbert: een moonie. De wortel van de boom die de kruin herhaalt en omgekeerd. Boommelding: schors hem niet. De derde golf die de vorige versie van de eerste kopieert. Terrasmus: Lof der Zotheid. Meimeringen en coroniale reflecties van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.