MILJARDEN FLARDEN 832
MILJARDEN FLARDEN 832
Ze noemen ons ‘de kiezer’, ‘de burger’. Ze worden boos omdat we ‘politiek’ een vuil woord vinden. Ze ontsieren op gezette tijden ons landschap met hun electorale glimlach. Vooral in verkiezingstijden neemt de katholieke kwezelcultuur vaak het woord ‘verbondenheid’ in de mond. Dat wollige taalgebruik, weet je wel. Camera in zicht, traantje, schouderklopje, glimlachje, over & out, cut. Maar waar blijft die verbondenheid in grijpgrage tijden, wanneer Dexia en ACW (zwaar lijdend aan arcopartheid – er zijn geen groene vuilniszakken genoeg om hiertegen te betogen) doodleuk en lafjes en opgetogen glimlachend als breedsmoelkikkers van naam veranderen nadat ze massaal hun eigen cliënteel of achterban hebben opgelicht en vervolgens hun handen in onschuld wassen? Moet de Staat dat weer oplossen misschien, in alle verbondenheid? Een oproep: verlaat dan ook maar massaal al die hypocriete clubs, zij het van de kaloten, de tsjeven, de sossen, de vlamelingen, de purperen heidenen, de smurfen of hoe kleurrijk ze u ook willen oplichten. Bezorg ze stevige kiespijn. Een gouden raad met een rouwrand van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.