MILJARDEN FLARDEN 845

MILJARDEN FLARDEN 845 

Duimzuigen bij het aanhoren van slaapliedjes. Dat kon. Dat mocht. Dat hielp. Het gebeurde over ter wereld. Werd men echter vijf jaar, dan kon, mocht of hielp dat niet meer. Dan werden de tandjes namelijk geslepen. Ai duim! Nog eens vijf jaar later gebeurde dat nog een keer. En na nog eens tien jaar andermaal. Een brede volwassen glimlach ontblootte bijgevolg een slagorde van scherp aangepunte tanden. Een grimlach van stalagmieten en stalactieten. Het was wennen voor buitenstaanders, toeristen of bezoekers. De stamleden zelf vonden het mooi. En nuttig bij het kauwen van allerlei taais. Wat mondreclame uit het koloniale verleden van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

Populaire posts van deze blog

MILJARDEN FLARDEN 578

MILJARDEN FLARDEN 578  Moedertje Rusland en Vadertje Staat brachten een Joodse bastaard voort. Schijndood onder ijsschotsen in Odessa. Toen al een meester in orkestratie. Opduiken in Brazilië: wraaklustig, ambitieus, polyglot, kameleontisch. Aangesproken door de Engelse Geheime Dienst. Daarna dubbelspion voor Rusland, Engeland, Duitsland, Frankrijk en nog wat buitenlanden. Ook drie echtgenotes en negentig vrouwen van het andere geslacht. Meesterspion die bijna de poorten van het Kremlin open kreeg. S.R.: hij was een Rus in het diepst van zijn gedachten. Sidney Reilly gaf hoogstpersoonlijk de geschiedenis een zwik en werd net daarom uit de geschiedenisboeken weggeschreven. Afgeknald ter hoogte van Finland? Ondergedoken in China? Ach, die goeie ouwe beginjaren van de twintigste eeuw, mijmerde de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.
Meer lezen

MILJARDEN FLARDEN 559

MILJARDEN FLARDEN 559  JF Kennedy zei: ‘Ich bin ein Berliner.’ Had hij nog haastig op een briefje gekrabbeld. Hij bedoelde dat goed. Ik ben een Berlijnse bol. Boule-de-Berlin. Zijn ghostwriter/souffleur had hem misschien moeten influisteren: Ich bin Berliner. Toch vinden Duitse taalkundigen dit kunnen. Zal wel. Begin deze eeuw had de Belgische premier G. Verhofstadt zin om te zeggen: I am a New Yorker. We onthouden ons van verder commentaar. Remember the Towers. A New Yorker kan waarschijnlijk van alles zijn. En wij, Europese vastelanders, kunnen niet alles weten. Wat heeft dit nu met Rusland te maken? Niets. Het lijkt op Russische literatuur: het is universeel. Mijn naam is haas. Moi: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.
Meer lezen

MILJARDEN FLARDEN 602

MILJARDEN FLARDEN 602  Ook zo hopeloos verdoofd door de monotone toon door de loze en nooit boze Kris Peeters verwoord? En o, je hoort het goed: ze zetten hem nu op de bank. Je zou verdorie bijna weer gaan verlangen naar de worstenzinnenfabrikant J-L Dehaene, met zijn 'geen commentaar' als hij geen zin in rood vlees had, of het nietszeggende geneuzel van een kwetterende Y. Leterme, of de geprepareerde oneliners en woordspelingen van de krakende stem van de vierkante rondetafelridder L. Tobback. Een politiek-fonetisch-grammaticaal-stilistische oprisping door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.
Meer lezen