MILJARDEN FLARDEN 923
MILJARDEN FLARDEN 923
Er zijn miljarden mensen op deze wereld en toch staat er altijd iemand voor je aan de kassa met exact één euro te weinig. Dat is geen toeval. Dat is beschaving. Bij het tankstation loopt iemand vlak voor je neus naar dezelfde pomp. Dat is de gang der zaken. We hebben ruimtetuigen gebouwd die weer naar beneden kunnen landen, computers die weten wanneer het gaat motregenen en koelkasten die kunnen melden dat de halfvolle melk op is. Maar nog altijd bestaat er geen machine die kan zeggen waar je gisteren je leesbril hebt gelegd. Men (de mensheid gedeeld door mens) noemt dat vooruitgang. Ik noem het dinsdag. En ergens, tussen een miljard wachtwoorden, twee spoorloze sokken en de eeuwige vraag ‘waarom ben ik eigenlijk naar de keuken gekomen?’, draait Moeder Aardbol rustig verder. Zonder handleiding. Maar met veel meldingen. Een vertegenwoordiger van men, zijnde man (Animalia, Chordata, Mammalia, Primates): de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.