MILJARDEN FLARDEN

MILJARDEN FLARDEN 750  De aparte mens (m/v/v/t/mb/b/x/c) – (man / vrouw / variant / tussensoort / missing bink / belegen / nog onbekend / it’s complicated) slaagt met vlag en rimpel voor het vak Geriatrie. We zitten nu zelfs met overschotten aan hangouderen. Aardewerk en Viskunde vormen echter een probleem. Opstokers veroorzaken immers wereldwijd gebrek aan ijsvorming. Primaten verknoeien aldus klimaten. De aarde wordt een inzakkende soufflé; wateren veranderen in een broebelende bouillabaisse; luchten luchten niet meer op. Op zo’n Top (mantelpakjes, stropdassen) veel hoogdravend tumult, maar eigen schuld, dikke bult. Elect a clown, expect a circus. Mensdaden tegen misselijkheid (smoeltjes, autoloze zondagen, groene stroom, sorteerdrift, biogedoe, vleselijke onthouding) komen te laat. Geen verademing voor u en de uwen en de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 749  Erica verscheen in de deuropening met haar hairbag nog in slaapstand. Toch heide het brons van de torenklok al elf dreunen in het collectieve bewustzijn. Ze begroette haar bezoeker met een scheet. ‘De wind vanachter, schat. Je zult nu de zwarte walm van alle ramen van je ziel moeten wassen. Hoor: het aperitiefuur heeft geslagen,’ zei die welbespraakt. ‘Je hoeft de klokkentoren niet te ondertitelen, Ronny,’ zei ze gevat. ‘Ik kan tellen.’ Een kwartje tekst – meer moet dat niet zijn nu de Boekenbeurs een Kook- en Koekenbeurs is geworden. Het is het begin van een verhaal uit het rijke oeuvre van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe. 

MILJARDEN FLARDEN 748  Op het eiland Man in de Ierse Zee (50 km van zowel Engeland als Ierland) mankeren de meeste katten (Manx) een staart. Rumpy: geen staart. Rumpy riser: klein staartje. Stumpy: kort stompstaartje. Oorzaken van deze staartdelingen: genetische mutatie gecombineerd met isolatie (het founder-effect). Man heeft ook de gevaarlijkste motorrace ter wereld (de Isle of Man TT of Tourist Trophy), over gewone wegen, start en aankomst in hoofdstad Douglas (ongeveer 26 500 levende inwoners), met 260 dode coureurs sedert 1907. Gelukkig hebben de katten er ook negen levens. Het zijn taaien die je kunt aaien. Dankzij ‘Kill your speed, not a cat’ valt het aantal assenpoezen (gesneuvelden in RTAs of Road Traffic Accidents) nog mee. Ze kunnen ook altijd reïncarneren in Kathmandu of op de poesta in Hongarije. Minoe, Kastaar, Mauwerik, Polly, Poeskas, Nala, Tijgertje, Kitty, Mayla en andere aaibaren indachtig: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 747  Het was het oude Europa. Parijs sluimerde; Berlijn leefde in zonde; Rome blaakte; Londen swingde; Kaapverdië was onbereikbaar. Makarios III werd president van het gespleten eiland Cyprus. Het had nog zin om postzegels, sigarenbandjes en vreemde munten uit de nabije landen te verzamelen. Dat was de top drie van de collecties. Sommigen hielden zich nog onledig met gedroogde dode bladeren tussen telefoongidsen, prentjes van coureurs (Jean Stablinski, Stan Ockers) en scoubidous (heropgeflakkerd in 2004). Meester R.F. rookte een pijp op de speelplaats en trakteerde wie tegen hem op botste op een labberdoedas. Kortebroekentijd. De Soubry-kameel. Meikevers. Knikkerverkavelingen en bikkelharde business op de tegels. Een flashback in de donkere bovenkamer van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 746  Landschappen doen iets met een mens. Plassen in de vrije natuur. Bermtoerisme. Polderweidsheid. Stadsinfarcten. Wegenwerken, in mottenballentaal ook genoemd ‘wegwerkzaamheden’. Grijpgrage kranen. Waar drie of meer wegen in Oud-Vlaanderen samenkomen, daar tref je vaak een spuuglelijk horecabedrijf aan, met een kiezelsteenparking als nationaal erfgoed. In de zomer knerpen de steentjes als sneeuw onder de wielen van je auto. In de winter ook. Een eenzame boom tilt zijn ontbladerde röntgenfoto ten hemel schreiend. Even verderop in deze nederzetting bevindt zich het kapsalon van Daisy, getiteld Haar Zaak. ‘Alle dagen van de week open, niet de maandag.’ Een fragment uit de roadroman ‘Beeldenaar’ van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 745  Tot een familie behoren waar ze te bedeesd zijn om dood te gaan. Elkaar dat niet willen aandoen: het verdriet, de kosten. Dus blijven doorgaan met leven, tot een stuk in de negentig, en plotseling uitflakkeren als een kaars in een onverwachte bries. Dat scheelt. Je hebt dan immers bijna geen vrienden meer van dezelfde leeftijd. Bovendien is je nageslacht ondertussen ook al zo’n onoverzichtelijke reutemeteut geworden dat het er allemaal niet meer toe doet. Komen te gaan in het zicht van die magische honderd kaarsen en dat glas cava, maar die kaap net niet ronden, is mooi, edel en menselijk, de naam ‘sterveling’ waardig. Perfectie is namelijk saai. En ‘eeuweling’ klinkt als een gerimpelde aardappelsoort. De daaropvolgende omschrijving is ‘mummie’. (Cf. de aanspreking die kroonprins Charles gebruikte ten opzichte van zijn mama). Enkele gedachten over beleeftijd door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 744  Mijn tante. Mijn suikertante. Mijn wijsheidstante. Mijn signifitante. Mijn eerstecommunietante. Mijn extravatante. Mijn simultante. Mijn protestante. Mijn commantante. Mijn irritante. Mijn middenstante. Mijn nonchaltante. Mijn revoltante. Mijn muzitante. Mijn compromittante. Mijn penitante. Mijn theetante. Mijn spijtoptante. Mijn hospitante. Mijn sollicitante. Mijn figurtante. Mijn interestante. Mijn accountante. Mijn ambettante. Mijn constante. Mijn contante. Mijn malcontante. Mijn aftanteling. Mijn restante. Mijn aftante. Mijn bijdehante. Mijn tante. Tot zover een ode aan een van de tantes van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 743  Uit het Boek der Versprekingen en Verschrijvingen. Alzo sprak de man met de bavikmuts, die ver boven zijn santheewater was: ‘Op ieder potje past een deksletje.’  De rechter onderbrak hem met zijn linker en sloeg hem in de ban van de kelk: ‘Voorwaar, ik zeg u: gij zult de tale Kanaäns niet misbruiken. Gij bekert niet verder. Post Scrotum: gij zult bovendien aan boetval doen.’ En aldus geschiedde met deze goedgemutste. Een citaat gekozen door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 742  Gelui, gebeier, geklok, geklep, gebons: het kon hem (paasbesterig, kersterig) vrolijk stemmen, het kon hem ook vloekend de gordijnen in jagen. Gelukkig was het geen roeping. Het klonk alleen maar als het mager gebeier van een pastoraal klokje in een bergdal waar geiten Lottie en Bella heten en het meisje Heidi uit de kom van haar handjes water drinkt aan het dorpsfonteintje. Misschien was het halfdrie op een middag in een Oostenrijkse vallei uit een Oostenrijkse film in een Amerikaanse studio met op de achtergrond een groot groen paneel. Neen: geen wijnwater uit een kelk voor hem. Wel het grondsop van de goddelozen uit wereldse bekers. Het gevaar was geweken voor de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 741  Herstellend van een kiezersnee na een periode van holle woorden en loze beloftes door politiekers met een zweetsnor (het politiek correcte woord ‘politicus’ vond hij te ernstig voor dergelijke oenen) ging de burger te rade bij een ontgoochelaar. Diens wachtkamer zat eivol met patiënten die ook aan kiespijn leden. De burger nam plaats en knikte veelbetekenend naar de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 740 De roman die hij onlangs las, was zo goed dat hij zichzelf er op betrapte dat hij permanent dacht dat het verhaal door een vrouw geschreven was, maar toch was de auteur een teelballentorser. Het was een Jess, geen Tess, al bewijst dat niets, maar de foto van de kerel achter op de flap gaf uitsluitsel. Ontdek hierbij de verborgen mening van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 739 Woorden in de war. De commentator op het podium van Kortrijk Koerse bedreef de welsprekendheid als volgt: ‘We roepen de lookalike van Eddy Merckx straks op het podium voor een korte woordenwisseling.’ Even later had hij een felle woordspeling met een van de opdringerige VIP’s. Een zwaargebeurd verhaal, zowaar als ik bij hoog en bij laag ben de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.  

MILJARDEN FLARDEN 738  Een flard uit de gazet. ‘Oudste inwoner van (…) blaast 102 kaarsjes uit.’ Gelukkig is dit een meervoud. ‘Blaast kaarsje uit’ kon het andere betekenen – een dodelijk enkelvoud. Een losse rimpelgedachte voor een onbewaakt ogenblik van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 737  Als een stoplichtoranje kauwgumbal zonk de zon in de gapende gleuf aan de einder. Een mimolette maan verscheen aan afrit 9 van de Melkweg. Poederdieren kwamen in actie: motten, nachtvlinders, suikerspinnen, zich spiegelend in maanpanelen. Een indian autumn avond beschreven in de knapperige kronieken van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 736  Tijdens het uitgebreide tweede weekend van september wordt andermaal de jaarlijkse Republiek Heule uitgeroepen. Op het territorium van Tine verwelkomen de Heulbewoners dan zelfs de Kortrijkswachters uit het Verenigd Kortrijk. Ze delen immers een gemeente. Republiek Heule is ook in fictieve hapklare brokken gegoten door een BH, een Bekende Heulenaar (die onbekend wenst te blijven). Dat relaas is gratis aanklikbaar en raadpleegbaar via http://romaneskeboeken.jouwweb.nl Een service vanwege de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 735  Een bedscène. Op zoek naar de steen der grijzen ontmoette ik op mijn tocht vele evennaasten: grijnsgroeters, boekonthouders, appartemensen, gooikoortsigen, ontgoochelaars, vaderspatters, etc… Plotseling zat hij daar, zowat plompverloren in het landschap, als een verwonderd konijntje na een nucleaire ramp: Aloysius. De holle mannekino uit de middeleeuwen van mijn jeugd, de mannelijke pop die ik elke week op vrijdag visdag stiekem frieten voerde via zijn open navel, omdat hij honger had. ‘Grijzeling,’ groette hij minzaam. Ik stak bezwerend mijn hand omhoog, als de indiaan Gedroogd Vlees: ‘Frietpeace!’. Of hoe de werkelijkheid van de voltooid verleden tijd soms een droom wordt… wellicht ter hoogte van de grijze cellen van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.          

MILJARDEN FLARDEN 734  In het holst van de zomer kreeg ik van mijn dochters het woord ‘mooilijk’ cadeau. Als woordenaar ben ik er heel blij mee. Maar ik weet nog niet waarvoor ik het zal gebruiken. Misschien voor een cactus die door gebrek aan water zo uitgeput raakt dat hij begint te bloeien. Misschien voor de schildpad die simultaan vreet en loost. Misschien voor die donkere wolk op een Belgische dinsdag in de vorm van Cyprus. Misschien voor het woord misschien. In afwachting dat de heksen van de herfst hun bezems bovenhalen: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 733  De eens zo pauwblauwe rivier had nu de kleur van bruine sherry. In het water bewogen zich met peinzende traagheid appeloranje en onderwatergroene vissen. De maan nam een selfie van de maan die in de rivier weerspiegeld werd. Een moonie, eigenlijk. Op de verhoogde berm fietsten Marina Meesmuiltje en Piet-uit-de-Polder achter elkaar, als sjabloontjes in een animatiefilmpje. Spreekt dit tot de verveling? Een nachtelijke streuveliaanse natuurbeschrijving door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 732  De molens konden hun armen niet kruisen. Waarschuwend bleven ze wieken, de lucht verdelend in gelijke broodlengtes. Tussen de wemeling van wuivende rietsigaren merkte hij een heerschap met een molensteenkraag op. Hij peddelde zijn bootje dichterbij. ‘Bent u Mager Heineken?’ vroeg hij. Een grimlach droop over de tanden van de kerel. Een vlucht regenwulpen scheerde als een Luftwaffe over. Plets! Getroffen door een kakbom werd hij wakker. Tot zover het relaas van een zeventiende-eeuwse droom door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 731  Persbericht. Misdaden en misdrijven verjaren. Mensen zijn jarig. Op de gedenkdag van zijn eerste traumatische schreeuw toen hij tot zijn ontzetting de wereld anno 1953 en de vaart der volken in zijn geboortepakje in gestuwd werd, dankt voor de menigvuldige wensen hij wiens linkerhart tot zijn eigen verbazing nog altijd tikt: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 730  Normale afwijkingen. Koud zweet. Volledig gevuld. Hoe mobieler, hoe immobieler. Zelfmoordpiloot gevraagd met ervaring. De bijscholing ‘Omgaan met teleurstellingen’ gaat helaas niet door. Dexia, Belfius, Arcopar: terug naar de essentie van nul %. Alle dagen van de week open; op maandag en dinsdag gesloten. De enige zekerheid is onzekerheid. Zo kan ie wel weer voor de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 729 Regen zeikte al dagenlang over alles en iedereen heen. De halve maand juni was onherroepelijk verzopen. Het Belgisch nationaal elftal – zo van het kapsalon naar het voetbalveld – had enkele dagen geleden zijn eerste wedstrijd op het Europees Kampioenschap in Frankrijk verloren. De verwachtingen waren te hoog geweest, na een periode waar een en ander begeleid door de nodige grootspraak meegevallen was. Op het thuisfront wemelde het van de tricolore slogan ‘Proud to be Belgian’. Vlaams volstond niet; Engels moest het zijn. De hemelsblauwe Italianen hadden de schaamrode Duivels echter koud gepakt. Tot tweemaal toe. Het duurde bijna een week vooraleer de tweede wedstrijd eraan kwam. Tijd voor ongeduld en bezinning. De Ieren maakten hun opwachting om de dappere Belgen een volgende bolwassing te geven. De Vlaams-Nationalisten, die het de laatste jaren op politiek vlak in de druilerige driehoek België voor het zeggen hadden, zwalpten met gemengde gevoelens op deze tric...

MILJARDEN FLARDEN 728  Heeft het, na het verlaten van de pisgeul of de stroelpot op een openbare plek, nog zin om je handen te wassen, gezien het feit dat je onmiddellijk hierna een deurklink of –knop (die bolknop is het ergst) vast moet grijpen waar heel veel ontlasters en leeglopers voor jou zich reeds aan vergrepen hebben? Zelfs bij klapdeurtjes is het uitkijken geblazen. Bent u ook een elleboogmens? Een prangende vraag in een zee van papierrollen en gelpullen geformuleerd door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 727  IJsberen is een werkwoord. Pollen is van oorsprong geen meervoud. Valkuil is een valkuilwoord met vier vogels erin. Vroeger hing er soms een bord bij de toegang tot een dorp: ‘Verboden te bedelen’. Klemtoon? Hoe taal je soms vol-ledig liggen kan hebben. Een niet door een bijvoeglijk naamwoord voorafgegane gedachte door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 726  Adolfijn wou de hele zee voor zich alleen. Beniworm wou al het zonlicht voor zich alleen. Palissander wou alle land voor zich alleen. Asa wou de gehele kosmos veroveren. Patrick Hattrick wou nog een miljoen meer per week. Toen vond Cassius Claymate dat het welletjes was geweest. Hij warmde zich op en liet de gulzigaards de vier hoeken van de ring zien. Toen hingen ze in de touwen. Hij was waarlijk de grootste. Een hedendaags sprookje door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 725  Oei, opgepast: een boom. Kappen met die droom. Maak puin van die kruin. Hij pakt mijn licht af. Hij staat in mijn weg. Ik plas hem omver. Ik knal er tegenaan. Hij mag daar niet staan. Oei, opgepast: bomen. Laat de ontbladerdienst komen. Laat de takkewijven komen, de kettingkappers, de kaalkruinen, de stamdaders, de schorsers. Oei, een boommelding. Boem! zeg ik tegen die boom. Boem! Boem! Boem! Boem! Want vele bomen maken een bos. Maar bossen zijn voor boze wolven, rosse vossen, rare rode kapjes en boeken- en andere houtwormen en grootmoes op antieke houten benen. Hakken dus die handel! Versplinter die partij! Oorlog aan die stammen! Ontluizen maar die kruinen! Verbranden al die blaren! Oei, opgepast: nog een boom… ! Een boommelding door de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 724  Ik ben een tevreden klant van het koninkrijk België. Immers: ik kan ze kussen aan de kust, ik kan doorbomen in dardennen, ik kan de boerenpolka huppen in de polders, ik kan zingen met de purperen heidenen in limboburg, ik kan fileren en parkeren buiten sinjorenstad en ik kan zwalpen in de zwalmstreek. Welk land heeft zoveel te bieden? Alleen legoland. En misschien jodium, het beloofde samenscholingsland. Nu wacht ik, Vlameling en Belgrim, alleen nog op mijn bevrijdingsspuit. Een nog ongevaccineerde onderdaan van wie het er bovenarms nog niet op zit: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 723  Stoeten zetten zich altijd langzaam in beweging. Moordenaars gebruiken gewoonlijk stompe voorwerpen. Druk verkeer eist meestal zijn tol. De horeca klaagt soms steen en been. Van een vermiste ontbreekt sindsdien elk spoor. Het dak van een kerk dient altijd hersteld te worden. In elk feuilleton is de melk op. Nieuwe heffingen worden zomaar doorverrekend naar de klant. Een ochtendspits verloopt doorgaans moeizaam. Een stille getuige van al deze wonderlijke zaken: de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 722  Is een rode auto een kreet van vreugde op een begrafenis? Hebt u een vuurtje of hebt u het koud? Kan iets ook zeevruchten afwerpen? Is sneeuw roos van god? Wanneer breekt de vrede weer eens uit? Hoopt u op veel kleine duimpjes voor uw verjaardag? Helpen schildpadden elkaar wanneer ze ondersteboven liggen? Kan er in dit land eens nieuws gebracht worden zonder een Bart erin? Een bloemlezing uit de vraagstaartcollectie van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.

MILJARDEN FLARDEN 721  Opgedragen aan alle zuurpruimen die onlangs over het slechte weer zeurden en het nu weer te warm hebben. Goed nieuws over slecht weer: het kan mooi zijn. Klimatologische belgitude, waterschap à la hollandaise, exotisch tempeest, Britse huiver op kamertemperatuur, Atlantische zuidwester, broeierige moesson, verblindende zandstorm, het zomerzuchtje dat gordijnen opbolt, hallucinante sneeuwbui, irritante rukwind of onmerkbare luchtkus van de appelschudder: het staat erin, a rato van 1 fragment(je) per auteur. In de collectie Boze Buien van de Schrijver van Miljarden Flarden, geheel de uwe.